ÇAĞLAYANCERİT'TE CERİT'LİLER
K.Maraş sınırları içindeki cerit ayakları kuşçu Ceriti ve çağlayan Ceriti diye ikiye ayrılmıştır. Kuşçu Ceriti Pazarcık Valisine, Çağlayancerit'i ise Elbistan Pazarcık arasında sarp dağlık bir bölgeye dağınık bir şekilde yerleşmişlerdir. Önceleri Aksu Çayının kaynağının bulunduğu Küçükcerit civarına yerleşen bir kısım Çağlayancerit'i, daha sonraları parça parça gelerek şimdiki ilçe merkezinde bulunan Pınar Başına yerleştiler. Çağlayancerit ilçesinin ilk yerleşim yeri Kezban Hatun Camii civarıdır. İlçe genlinde Hitit, Roma ve Bizans dönemine ait tarihi eserlere rastlanmaktadır. Elbistanın kara höyük köyünde ve Kahramanmaraş'ın daha başka yerlerinde paylaştığı gösteriliyor. Çağlayancerit ana doludan Suriye ve Iraka giden hatta Mısıra kadar uzanan en işlek askeri ve ticaretin bilinmeyen bir yöresinde bulunmaktadır. Akçaderbend civarında bulunan bayat boyuna mensup başka aşiretlerinde varlığı ailesine değildir. Bozokların gün han kolunun bayat boyuna bağlı Dul kadir oğulları beyliği içerisinde yer alan ceritliler; sadece Çağlayancerit civarında değil, ta Elbistan'dan Pazarcığa kadar olan bütün dağlık bölgeye yayılmıştır.Adı geçen alanda akça derbent dahil pek çok yerlerin güvenliği Ceridlilerle sağlanmıştır.Besni ile Adıyaman arasındaki Şambayad Akça derbent ve Nurhak yaylarındaki bir kısım azimetlerin en önemli yaylalarındandır.Kısık mevkiinde görülen su kanalının yapısı Roma Döneminin özelliğini yansıtmaktadır.Bil hassa Göynük Civarında Ermenilerin yaşadığı bilinmektedir.Çağlayancerit ve yöresinde yaşayan halkın çoğunluğunu meydana getirmektedir.Yani ilçe halkının esaslı kısmı Cerit oğullarındadır.Yalnız Ceritlilerin bölgeye daha önce gelip yerleşmişlerdir ve aynı zamanda Dul Kadir oğulları beyliğini oluşturan ağa çeri Türkmenleriyle de kaynaştığı bilinmektedir.XVI.Yüzyılda idari bakımdan;Göynük Maraşa bağlı nahiyeden bir zamanda nahiye merkezi idi.Ceritliler ile Bertiz Köyleri arasında sınır anlaşmazlığı bulunuyordu.Bu anlaşmalıkları çevrede etkinliği olan Besni Beyleri çözmüştür.Bir ara Heleteliler,sakallılardan Dona Ahmet adında Ceridliyi öldürüyor.İş büyümeden devreye Besni beyleri gidiyor ve aralarındaki nizah bitiyor.Sonuçta aşiretler barışıyor.Dona Ahmet'in acılı anasına kan bedeli olarak Erinci Dağı Ceritlilerin Sakallı Kabilesine verilir.Çağlayancerit Kurtuluş Savaşı döneminde konumu itibariyle işgale uğramayan bir yerlerdendir.Çağlayancerit 01/06/1986ya kadar merkeze bağlı bir köy iken,bu tarihten itibaren belediye teşkilatı kurulmuş;04/07/1987 tarihinde 3392 sayılı anayasa kanunu ile ilçe statüsüne kavuşmuştur.




ÇAĞLAYANCERİT CEVİZCİLİĞİNİN (GOZ) ÖNEMİ

Kahramanmaraş ili dünya üzerindeki konumu bakımından 27C 11'- 38C 36' kuzey enlemleri ile, 36C, 15'- 37C 42' boylamları arasında yer almaktadır. K.Maraş, Akdeniz Bölgesinin doğusunda yer alarak Doğu Anadolu, İç Anadolu ve Güney Doğu Anadolu'nun kesiştiği yerde ve Akdeniz ile karasal iklim arasında geçit konumunda bulunmaktadır. Bölge iklim yapısı ve verimli toprakları nedeniyle özellikle ılıman iklim meyve türleri olmak üzere bir çok meyve türünün yetiştiriciliği açısından oldukça önemli bir konuma sahiptir.

Anadolu birçok meyve türünde olduğu gibi cevizin de anavatan bölgeleri arasında yer almaktadır. Türkiye, 4.5 milyon civarında bir ceviz ağacı varlığına sahip olup ceviz üretimi bakımından 115.000 ton ile Çin ve ABD'den sonra dünyada 3. Sırada yer almaktadır.

Ceviz, ekstrem iklim özelliklerine sahip yerlerin dışında ülkemizin hemen her yerinde yetişebilmektedir. K.Maraş her geçen gün daha da artan ağaç sayısı (186.675 adet) ile Türkiye ceviz yetiştiriciliğinde ilk sırada yer alırken, üretim yönünden 3. sırada yer almaktadır. . K.Maraş'ın sahip olduğu toplam tarım alanı içerisinde meyveciliğin oranı ancak %10 dolayındadır. Bu meyvecilik potansiyeli içerisinde ceviz yetiştiriciliği açısından K.Maraş cevizciliğinin Türkiye ceviz yetiştiriciliğinde ilk sıralarda yer alması bölgede cevize verilen önemin bir göstergesidir. Kahramanmaraş'ta da kendine uygun yetişme şartları bulmuş olan ceviz; meyvesinden kerestesine, yaprağından kabuğuna kadar bölge halkının ekonomik hayatında önemli bir yere sahip olmuştur.

K.Maraş'ın sahip olduğu toplam tarım alanı içerisinde meyveciliğin oranı ancak % 10 dolayındadır. Bu meyvecilik potansiyeli içerisinde ceviz yetiştiriciliği açısından K.Maraş cevizciliğinin Türkiye ceviz yetiştiriciliğinde ilk sıralarda yer alması bölgede cevize verilen önemin bir göstergesidir.

Cevizin çok önemli seviyelerde yetiştirilip önem verildiği K.Maraş bölgesi içersinde ceviz yoğunluğu bakımından Çağlayancerit çok önemli bir yer almaktadır. İlçe sahip olduğu ceviz potansiyeli ile adeta K.Maraş ın bir ceviz bahçesi konumundadır. Bu özelliği ilede Çağlayancerit halkının ekonomik hayatında Ceviz çok ama çok önemli bir konuma sahiptir. Bu yüzden ilçede ceviz ağaçları birer dumansız baca olarak kabul edilir öylecede kıymet verilir.

Çağlayancerit ilçesi coğrafik olarak sahip olduğu konum itibariyle ceviz bölgesidir. Adeta ilçe cevizi için yaratılmış tüm şartlara sahiptir denilebilir. Bu da ilçe cevizlerinin kalite verim bakımından üstün özelliklere sahip olmasına neden olmuştur.

Çağlayancerit ilçesi gürül gürül akan soğuk su kaynakları ile bu su havzaları arasında yer alan ceviz ağaçları ile su ve cevizin yeşilinin birleştiği bir cennet görünümündedir.

Çağlayancerit ilçesi sahip olduğu bu ceviz varlığı ile ilçe bazında Türkiye içerisinde çok önemli bir yere sahiptir. İlçede tohumdan yetişmiş ağaç sayının çok fazla olması bölgenin adeta bir ceviz ıslah merkezi olmasına neden olmuştur. Bu durumda ilçe cevizliğinin önemini dahada artırmış ve araştırıcıları dikkatini çekmiştir.

Tohumdan yetişmiş ağaç sayısının çok fazla olmasından dolayı burada ilk etapta K.Maraş Sütçü İmam Üniversitesi tarafından seleksiyon çalışmaları başlamış ve yaklaşık 10 yıllık bir çalışma yapılarak ilçe cevizleri tek tek incelenerek çok önemli özelliklere sahip ceviz tipleri elde edilmiştir.

Dünyanın diğer ülkelerinde olduğu gibi ülkemizde de cevizde çeşit seçimine yönelik olarak yürütülen ilk araştırmalar seleksiyon ıslahı çalışmalarıdır. Bugüne kadar dünyada en çok yetiştirilen Franquette, Parisienne, Corne, Marbot, Sorrento, Sibişel ve Payne gibi standart çeşitler seleksiyon çalışmaları sonucu elde edilmişlerdir

K.Maraş Sütçü İmam Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü Dr. Mehmet SÜTYEMEZ tarafından K.Maraş bölgesinde 1994 yılından bu yana yürütülen seleksiyon ıslahı çalışmasında bölge cevizlerinin hemen hemen tamamı incelenmiş ve dünya standartları dikkate alınarak çağlayancerit bölgesinde önemli özelliklere sahip çok sayıda ceviz tipi üzerinde çalışılmaya değer bulunmuştur. Bölgeden selekte edilen ve ilk 20 içerisinde yer alan ceviz tiplerinin kalite ve verim (örneğin bir salkım şeklinde meyve tutan) bakımından dünyada standart olarak yetiştiriciliği yapılan birçok ceviz çeşidinden çok daha üstün özelliklere sahip olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmada elde edilen ceviz tiplerinden 18 tanesinin 20 gramın üzerinde olması oldukça önemlidir.

Örneğin kabuklu meyve ağırlığı açısından; Tip NO 186 ceviz tipi 26 g ile meyve ağırlığı ile bugüne kadar Dünyada ve Türkiye'de yetiştiriciliği yapılan tüm standart ceviz çeşitlerinden daha büyük ağırlığa sahip olduğu bulunmuştur (Yani Tip No 186 ceviz tipi şuanda Dünyanın en iri cevizi durumundadır). Dünyada standart olarak yetiştiriciliği yapılan en ağır yabancı ceviz çeşitlerinden Plovdivski (17.20g) ile kıyaslama yapıldığında seleksiyon ıslahı ile selekte ettiğimiz tiplerin çok daha ağır olduğunu görmekteyiz. Oysa ki ağırlık bakımından Türkiye'de bugüne kadar en ağır ceviz olarak ortalama 24.00 g ağırlığı ile Kaplan 86 ceviz çeşidi bilinmekteydi. Yine K.Maraş'da selekte edilen bu tiplerin Türkiye'de standart olarak yetiştiriciliği yapılan, Yalova 1,2,3, Bilecik, Şebin gibi önemli ceviz çeşitlerinden ortalama 12 g daha ağır olduğu belirlenmiştir.

Araştırmada selekte edilen Tip No 186'da iç ağırlığı (12.94 g) bakımından bugüne kadar yurt içinde ve yurt dışında belirlenen çoğu ceviz çeşitlerinden daha yüksek değere sahiptir

K.Maraş'da selekte edilmiş olan ceviz tiplerinin iç randımanı açısından da oldukça önemli bir yere sahip oldukları görülmektedir. Örneğin iç oranı Tip no 700(Maraş 12)' de %67.00 iken, bilinen yerli çeşitlerinden 60 Türde %63.30 ve yabancı çeşitlerden en yüksek iç oranına sahip Champion'da % 58.00 dir.

Yine meyve tutumu bakımundan Tip No 700 (Maraş 12) ceviz tipi bir salkımda 26- 30 adet meyve tutumu ile verimlilik bakımından oldukça büyük bir öneme sahiptir

Uzun yıllar süren yoğun çalışmalar sonunda, herbiri bir standart çeşit olabilecek özelliklere sahip 171 ceviz tipinin selekte edilmesi, Kahramanmaraş ve il içerisinde Çağlayancerit gibi bir ilçemizin ceviz potansiyelini ortaya koyması bakımından oldukça büyük önem taşımaktadır. Bölgeden selekte edilen 186 (S-1), 249 (Maraş 19), 432 (S-2), 94 (KSÜ 14), 310 (Maraş 19), 491/1 (Maraş 21), 700 (Maraş 12), 908 (Maraş 1), 914 (Maraş 2), 919 (Maraş 3), 926 (Maraş 4) ve 933 (Maraş 5), 500 (KSÜ 5) ve158 (KSÜ 55) no^'lu ceviz tiplerinin kalite ve verim bakımından yerli ve yabancı birçok standart ceviz çeşidi ve tipinden çok daha üstün özelliklere sahip olduğu belirlenmiştir.

Selekte edilen 171 tip arasından seçilen ve ilk 20 tip üzerinde yapılan döllenme biyolojisii çalışmaları sonucunda üzerinde çalışılan tiplerin çiçek tozu canlılık, çimlenme ile çiçek tozu üretim düzeyleri ve morfolojik homojenlik yönünden oldukça olumlu özelliklere sahip oldukları ve döllenme biyolojisi bakımından da bir problemin olmayacağıda belirlenmiştir.

Bu araştırmada bitkisel özellikleri incelenerek ümitvar olarak seçilen verimli ve kaliteli tiplerin soğuklardan da pek etkilenmemeleri nedeniyle Türkiye'nin hemen her yerinde bahçe tesisinde rahatlıkla kullanılabilecekleri düşünülmektedir. Bunun kesin olarak ortaya konulabilmesi amacıyla seçilen tiplerin en önemlilerinin hızla aşılanıp çoğaltılarak kontrollü ortamlarda yetiştirilmesi ve adaptasyon denemelerinin yapılmakta, çeşit standartizasyonu yönündeki çalışmalar devam etmektedir.

Nitekim bu konuda ilk etapta 186 (Sütyemez 1), 249 (Maraş 19), 432 (Sütyemez 2), 94 (KSÜ 14), 310 (Maraş 18), 491/1 (Maraş 21), 700 (Maraş 12), 908 (Maraş 1), 914 (Maraş 2), 919 (Maraş 3), 926 (Maraş 4) ve 933 (Maraş 5), 500 (KSÜ 5) ve158 (KSÜ 55) no'lu ceviz tipleri olmak üzere aşılama, çoğaltma ve değişik yerlerde adaptasyon deneme çalışmalarına başlanılmış ve olumlu sonuçlar alınmaya başlanmıştır.

Eylül 2000 Fransa'da, Kasım 2004 İtalya'da yapılan Uluslararası 4. ve 5. Ceviz simpozyumlarında K.Maraş (Özellikle Ç.Cerit) cevizleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu simpozyumlarda Dünyanın çok değişik ülkelerinden gelen bilim adamalarına K.Maraş'da selekte edilen cevizler hakkında bilgiler sunulmuştur. Özellikle şu anda dünyada en iri olarak selekte edilen ceviz ve bir salkımda 26 adet meyve tutan ceviz tiplerimiz çok büyük ilgi gömüş ve çalışmalarımız simpozyuma katılanlar tarafından takdirle karşılanmıştır. Bu da K.Maraş da yetişen cevizlerinin ve K.Maraş'ın cevizcilik bakımından ne kadar büyük öneme sahip olduğunun küçük bir göstergesi olsa gerektir. Ayrıca bu simpozyum sayesinde K.Maraş cevizlerini Dünyaya tanıtma imkanı sağlanmıştır.

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesine bağlı Gafarlı mevkiinde SEKAMER'de (Sert Kabuklu Meyveler Araştrma ve Uygulama Merkezi) meyvecilik çalışmaları modern tekniklerle yürütülmektedir. Bu merkezde bir çok yerli ve yabancı çeşitten meydana gelen ve damla sulama sistemiyle sulanan modern ceviz bahçeleri kurulmuştur. Bu sayede birçok yerli ve yabancı ceviz çeşitlerinin K.Maraş bölgesindeki performansları belirlenmektedir. Ayrıca SEKAMER'de K.Maraş bölgesinden selekte edilen yaklaşık 20 ceviz tipinin SELEKSİYON aşamasına ait çalışmalar devam etmektedir. Çok sayıda ceviz çeşidiyle kurulan bahçelerinden dikim yılından itibaren meyve alınmaya başlanmıştır.

Bölgemiz ve ülkemiz için çok önemli ve vazgeçilmez meyve türlerinden birisi de hiç şüphesiz ceviz meyve türüdür. Dr. Mehmet SÜTYEMEZ tarafından K.Maraş bölgesinde selekte edilen meyve kalitesi ve verimi yüksek olan bazı ceviz tiplerinin üretim aşamasına gelinmiştir. Dünyada yetişen bir çok ceviz çeşidinden daha kaliteli ve verimli olduğunu belirlediğimiz bu ceviz çeşitleri hakkında bilgi edinmek isteyenlerin KSÜ Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümün'e başvurmaları yeterli olacaktır.

KAHRAMANMARAŞ

GENEL BİLGİLER

Yüzölçümü:14.327 km²

Nüfus: 892.952 (1990)

İl Trafik No: 46

Doğu Akdenizde bulunan Kahramanmaraş, dondurması ile ünlü bir ildir. Kahramanmaraş, mağraları Eshab-ı Keyf Külliyesi, yaylaları ile önemli bir turizm potansiyeline sahiptir.

İLÇELER

Kahramanmaraş ilinin ilçeleri; Afşin, Andıran, Çağlayancerit, Ekinözü, Elbistan, Göksun, Nurhak, Pazarcık ve Türkoğlu'dur.

Elbistan: İl merkezinin 162 km. kuzey doğusunda yer alır. İlçede tarihi eserlere örnek olarak Elbistan Ulu Camii, Selçuklu Hamamı, Himmetbaba Camii ve Türbesi, Kalealtı köyündeki Roma dönemine ait Kızkalesi sayılabilir.

Afşin: Kahramanmaraş'ın 146 km. kuzeyinde yer alır. Çeşitli uygarlık dönemlerine ait tarihi eserler ve doğal zenginlikleri olan Afşin ilçesinde Dedebaba Türbesi, Afşin Kalesi, Hurman Kalesi, Tilavşin Kalesi, Pirali Cami minaresi ve Eshab-ı Kehf (Yedi Uyurlar) külliyesi önemli tarihi eserlerdir. Afşin ilçesinde Eshab-ı Kehf ve Mağarasının bulunması burayı turizm açısından oldukça önemli bir hale getirmektedir. Cami, kervansaray, ribat ve planı saptanamayan birçok küçük yapıdan oluşan bu külliye, M.S. 12. yy.da yapılmıştır.

Doğal güzellik olarak, Tanır, Ayrandede, Emirilyas köyü mağarası, Eshab-ı Kehf park ve ormanlığı, dikkat çeker. Ayrıca Yazıköy, Çamiçi, Örenderesi ve Binboğa ormanlık alanı gibi ormanlık alanları her türlü kampçılığa uygundur.

Göksun: İl merkezine 91 km. uzaklıktadır. Roma ve Bizans dönemlerinde Kokussos (Cocussus) adıyla anılan, Maraş-Kayseri-Kilikya yolu üzerinde, önemli bir konaklama merkeziydi. İlçe sınırları içinde Maltepe Höyüğü, Bozhöyük, Kızıl Kale, Akça Kalesi, Çakır Mağaraları gibi çeşitli önemlere ait höyük ve kale kalıntıları bulunmaktadır.

Andırın: İl merkezine 114 km uzaklıktadır. Andırının tarihi hakkında kesin bilgiler bulunmamakla birlikte, ilçe sınırları içinde Hitit, Frig, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait Meryemçil (Geben) Kalesi, Azgıt (Yeniköy) Kalesi, Anacık Kalesi gibi kaleler ve kalıntılar bulunmaktadır.

Pazarcık: İl merkezine 48 kilometre mesafededir. İlçenin güneyinde Gözlügöl mevkiindeki Evri kasabası, Turunçlu köyü mevkiinde Bizanslardan kalma çok miktarda sarnıçlar ve mezar şapelleri mevcuttur. Bozlar köyü civarı Abbasilerden kalma sur kalıntıları ile çevrilidir. Aksu çayı kıyısındaki Şallıuşağı köyü mevkiinde yine Abbasilerden kalma kale halen ayakta durmaktadır.

Çağlayancerit: İlçenin doğal yapısı yayla özelliği göstermektedir. Su kenarları yeşil alanlar, halkın piknik ihtiyacını karşılayacak önemli yerlerdir.

Ekinözü: Kahramanmaraş İlinin kuzey doğusunda Çağlayancerit ve Elbistan İlçeleri arasında yer alan Ekinözü içmeceleri ile ünlüdür.İçmelerin, cilt, mide ve böbrek hastalıklarına çok iyi gelen bir suyu vardır. Ekinözü içmeleri önem ve yatırım önceliği bakımından ülkemizdeki 10 içme kaynağından biridir.

Nurhak: Nurhak ilçesi çok eski bir yerleşim yeridir. Tarihi ipek yolunun ilçe içerisinden geçtiği eski tarihi harabeler halen görülmektedir.

Türkoğlu: İlçe Akdeniz Bölgesinin doğusunda yer alır. Ekonomisi tarıma dayalıdır. İlçede okuma yazma oranı yüksek olup üniversite mezunu oldukça fazladır.

ÇAĞLAYANCERİT'İN SINIRLARI VE ULAŞIMI

Çağlayancerit İlçesi kuzeyde Elbistan güneyde Pazarcık, doğuda Adıyaman ili, Gölbaşı ilçesi batıda Kahramanmaraş ile çevrilidir. İlçenin kurulduğu yer çok dağlık bir arazi yapısına sahiptir. Tarıma elverişli ova ve düzlükler çok azdır. Çağlayancerit merkez ilçenin kuzeydoğusunda kalan Öksüz dağının kuzeyi ile Engizek dağının güneyinde kalan oldukça geniş bir vadide kurulmuştur. İlçe topraklarının % 60 'ı dağlık ve verimsiz alanlarla kaplıdır. Yer yer Akdeniz ikliminin etkisinde kalmakla beraber karasal iklim hüküm sürer. Kışları oldukça soğuk ve yağışlıdır.

İlçe İl merkezine iki taraftan karayolu ile bağlanmaktadır. Doğu istikametinde izleyen yol Çağlayancerit'ten Pazarcık ilçesine, daha sonrada Kahramanmaraş'a bağlanır ve uzaklığı 112 kilometredir. Sürekli çalışmaktadır. Batı yönündeki yol ise köylerin birbirlerine bağlanması ile İl merkezine ulaşmaktadır. Çağlayancerit'ten sonra sırasıyla Boylu, Beşenli, Peynirdere, Yusufhacılı ve Dereköy'ü birleştiren yollar il merkezine 64 kilometredir. Bu yol kış aylarında zaman zaman kapanmaktadır. İlçenin doğal yapısı yayla özelliği göstermektedir. Su kenarları yeşil alanlar, halkın piknik ihtiyacını karşılayacak önemli yerlerdir.

Coğrafi Özellikleri

Çağlayancerit İlçesi, Akdeniz Bölgesi, Adana Bölümünde, Kahramanmaraş iline bağlı bir ilçe olup kuzeyde Nurhak, güneyde Pazarcık ilçesi, batı ve güneybatıda Kahramanmaraş merkez ilçe ve doğuda Adıyaman iline bağlı Gölbaşı İlçesiyle sınırlandırılmıştır.

Kahramanmaraşın 70 km kuzeydoğusunda yer alan Çağlayancerit ilçe merkezi, kuzeyindeki Engizek (82814 m) ve güneyindeki Öksüz Dağları arasındaki genişçe bir vadide, 37º 11º N enlemi ile 37º 47º E boylamlarının kesiştiği noktada kurulmuştur. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 1100 metredir.

İlçeye ulaşım, Kahramanmaraş Malatya karayolunun sekseninci kilometresinden ayrılan 30 km uzunluğundaki karayolu ve Kahramanmaraş Kayseri karayolunun 5. km sinden ayrılan 70 kmlik yoldan sağlanır. Araştırma sahasının il merkezine uzaklığı şu an en çok kullanılan Çağlayancerit Pazarcık Narlı Kahramanmaraş arası 110 km dir.

Yüzölçümü 685 km² olan ilçede km²ye 41 kişi düşmektedir. İlçenin 12 köyü, 2 beldesi mevcuttur. 1999 yılına ait nüfus verilerine göre 13.441 nüfusu olup, buna 15.390 olan köy nüfusunu da eklenince ilçe toplam nüfusu 28.831 kişiye yükselmektedir.

İlçe sınırları içerisinde toplam orman alanı 18961,5 hektardır. Bu orman alanlarından 1902,5 Hektarı normal koru sahası,3676 Hektarı normal baltalık sahası,13383 Hektarı ise çok bozuk koru sahasıdır. Ormanlarımızda bulunan ağaç türleri ise Meşe,Sedir,Çınar,Karaçam ve Kızılçamdır. İlçenin Engizek Dağları kesiminde yüksek alanlarda yaylak ve otlaklar bulunmaktadır. İlçe sınırları içinden Göksu ve Aksu çayları geçmekte olup, sulanabilir araziler bakımından bu su kaynakları önem taşımaktadır.